kurokatt : PAD じゃないですって!!!

ปีกสีขาว.... สิ่งที่ฉันไม่คิดที่จะบอกหรือเปิดเผยให้ใครรู้

สวยจังนะ ปีกนั่นน่ะ ยังกับเทพธิดาแน่ะ 

เด็กผู้หญิงผมยาว เคยพูดไว้เมื่อครั้งที่ฉันไปช่วยเธอ....จากแผนการอันชั่วร้ายของเจ้าพวกนั้น

สิ่งที่ฉันไม่คิดที่จะให้ใครเห็นเพราะเป็นเรื่องที่ฉันคิดว่าน่าอับอาย ที่ตัวฉันนั้น....ไม่ใช่มนุษย์

แต่คนที่ฉันคอยถวายชีวิตปกป้อง คนที่ฉันคอยดูแลอยู่ห่างๆ คนที่ฉันไม่อยากให้รู้ที่สุด ด้วยกลัวว่าเธอจะรังเกียจ

เธอกลับมองมันด้วยสายตาที่ชื่นชม.... พูดถึงมันราวกับเป็นสิ่งงดงาม

........

เซ็ตจัง

ค....คุณหนูคะ มาอยู่ข้างหลังตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะเนี่ย ฉันถามขึ้นเพราะตกใจที่จู่ๆเธอคนนั้นที่ฉันกำลังคิดถึงอยู่เมื่อกี้มาอยู่ด้านหลังโดยที่ฉันก็ไม่รู้ตัว

ก็....ฉันเห็นเซ็ตจังนั่งเหม่ออยู่คนเดียว ก็เลยกะจะให้ตกใจเล่นซะหน่อย

ฉันยิ้ม คุณหนูโคโนกะ เธอสามารถยิ้มและหัวเราะได้ตลอดไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหน

คุณหนู เพิ่งจะฝึกเสร็จเมื่อกี้....เหนื่อยมั้ยคะ?

ไม่หรอกจ้ะ พักซักหน่อยเดี๋ยวก็หาย คุณหนูยิ้ม ตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นขึ้น เธอก็มาฝึกหัดการใช้พลังเวทย์ของเธอกับคุณเอวาเจลีนเป็นประจำ

นี่ๆๆเซ็ตจัง วันนี้ฉันเสกคาถาใหม่ได้ด้วยล่ะ เอาไว้เดี๋ยวฉันจะทำให้ดูนะ ฉันจะต้องฝึกให้เก่ง แล้วฉันจะให้เซ็ตจังมาเป็นมากิสเทลมากิ เป็นคู่หูของฉัน

เอ่อ...จะดีเหรอคะคุณหนู

ทำไมล่ะ หรือว่าเซ็ตจังไม่อยากเป็นคู่หูของฉัน

มะ....ไม่ใช่ค่ะ คือ....

ฉันกลัว....กลัวว่าถ้าหากใกล้ชิดกันมากไปกว่านี้ อยู่ด้วยกันมากไปกว่านี้ กลัวว่าจะทำสิ่งที่ไม่สมควรลงไป....

แค่ได้อยู่ใกล้กับคุณหนูแค่นี้....ก็มีความสุขดีอยู่แล้ว

ผู้ใดที่มีความสุขมากๆ ก็มักจะตามด้วยความทุกข์แสนสาหัสเช่นกัน

เซ็ตจัง....กลับกันเถอะ

ค...ค่ะ คุณหนู

ระหว่างทางเดินกลับหอพักมีแต่ความสงบ ได้ยินเสียงแมลงกลางคืนร้องอย่างชัดเจน อากาศช่างสดชื่นนักหลังฝนตก ฉันคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ความรู้สึกนี่.... ความรู้สึกอยากจะปกป้อง อยากจะดูแลให้คุณหนูมีความสุข

คงตั้งแต่เด็กๆแล้วละมั้ง ที่ฉันได้รับหน้าที่ปกป้องคุณหนูโคโนกะโดยคำสั่งของนายท่านเอย์จุน แต่ฉันไม่เคยคิดว่ามันเป็นภาระหน้าที่แม้สักนิดเดียว

ฉันเต็มใจทำมันอย่างที่สุด

เราเดินกันมาเรื่อยๆจนถึงหอพัก ฉันเดินไปส่งคุณหนูที่หน้าห้องอย่างที่ทำเป็นประจำ

ฉัน....ย้ายไปอยู่กับเซ็ตจังดีมั้ยนะ?

ค....คุณหนู ฉันอุทานออกมา ด้วยไม่คิดว่าเธอจะพูดเช่นนี้

ขอโทษนะ ฉันนี่พูดอะไรก็ไม่รู้ อย่าถือสาเลยนะ เธอก้มหน้าพูดเสียงเบา

คุณหนูคะ

งั้น ราตรีสวัสดิ์จ้ะ เซ็ตจัง

......

วันรุ่งขึ้นฉันไปเรียนตามปกติ ฉันยังคงคิดถึงคำพูดของคุณหนูเมื่อวานนี้ ถ้ามันเป็นจริงได้ ก็ดีสินะ

อรุณสวัสดิ์จ้ะ เซ็ตจัง

อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณหนู ฉันยินดีทุกครั้งที่เห็นคุณหนูสดใสร่าเริง

เซ็ตจัง วันนี้ฉันไม่ต้องไปฝึกวิชาล่ะ คุณเอวาเจลีนบอกว่าวันนี้เค้ามีธุระ

ก็ดีค่ะ คุณหนูจะได้พักบ้าง

วันนี้อากาศดีนะ หลังเลิกเรียนแล้ว เราไปที่ทุ่งหญ้าหลังโรงเรียนกันดีมั้ย

ค่ะ คุณหนู

ดีจัง เซ็ตจังสัญญาแล้วนะ

ค่ะ ฉันตอบรับด้วยความยินดีอย่างยิ่ง

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า เมื่อเรารอคอยอะไรบางอย่าง แต่ความรู้สึกของฉันยังคงสับสน ระหว่างความสุขตอนที่อยู่ด้วยกัน กับความทุกข์เมื่อคิดว่า....เป็นไปไม่ได้

เซ็ตจัง ไปกันเถอะ

คุณหนูพาฉันไปที่ทุ่งหญ้าหลังโรงเรียน มีต้นไม้ต้นใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ ที่แห่งนั้นสวยงามราวกับภาพวาด ยิ้มของคุณหนูที่สดใสร่าเริง ดูราวกับนางฟ้า แสงแดดอ่อนๆยามบ่ายเหมาะกับการพักผ่อนยิ่งนัก เราวางของลงใต้ต้นไม้แล้วนั่งลงสูดอากาศบริสุทธิ์

เซ็ตจัง ดูนั่นสิ

ฉันหันไปมองตามทิศทางที่เธอชี้นิ้วออกไป รังนกที่มีไข่นกอยู่กำลังจะหล่นลงมา มันคงอยู่ปลายกิ่งมากเกินไปจึงอาจจะตกลงมาได้หากโดนลมแรงๆ

คุณหนูปีนต้นไม้อย่างรวดเร็วเพื่อจะขึ้นไปเอารังนกพวกนั้น เธอเป็นคนอ่อนโยนกับทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตหรือไม่ก็ตาม

คุณหนูระวังนะคะ ฉันร้องเตือนอย่างเป็นห่วง

อ๊ะ.... ลมพัดจนกิ่งไม้นั่นไหวอย่างแรง คุณหนูกำลังจะตกลงมา

คุณหนู!!! ฉันกระโดดเข้าไปรับร่างเล็กๆนั้นอย่างไม่คิดชีวิต เธอตกลงมาพร้อมกับรังนกที่อุ้มไว้

คุณหนู ปลอดภัยใช่มั้ยคะ?

ขอโทษนะเซ็ตจัง ฉันเป็นภาระให้เธออยู่เรื่อย

ไม่หรอกค่ะ แค่คุณหนูปลอดภัยก็ดีแล้ว

เซ็ตจัง ขอบใจนะ

ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณหนู แล้วรังนกนี่ เดี๋ยวดิฉันจะเอาไปวางที่เดิมให้ดีค่ะ ไม่ต้องห่วง

ก็ดีจ้ะ ถ้าแม่มันหารังไม่เจอล่ะแย่เลยเนอะ ขอบใจนะจ๊ะ เซ็ตจัง

ฉันปีนต้นไม้อย่างคล่องแคล่ว เอารังนกวางไว้ที่เดิมอย่างมั่นคง แล้วปีนกลับลงมา

เซ็ตจังนี่เก่งจังเลยนะ ทำได้ทุกอย่างเลย

ไม่หรอกค่ะคุณหนู

ถ้าฉันทำได้อย่างเซ็ตจังคงดีสินะ

คุณหนู....

รอยยิ้มที่อ่อนโยนนั้น.... ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะต้องปกป้องรอยยิ้มนั้น ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม

คุณหนูคะ

อะไรจ๊ะ เซ็ตจัง

ให้ดิฉันเป็นคู่หูของคุณหนูนะคะ

เธอดูอึ้งไปเล็กน้อยแล้วยิ้มอย่างที่เธอยิ้มให้ฉันเสมอ ยิ้มอย่างอ่อนโยน

ได้สิจ๊ะ ฉันจะให้เธอเป็นมากิสเทลมากิ คนเดียวของฉัน

ขอบคุณค่ะ คุณหนู

เฮ้อ ปีนต้นไม้เมื่อกี้เหนื่อยเหมือนกันนะ ขอพักหน่อยแล้วกัน เธอพูดแล้วเอนตัวลงนอนบนพื้นหญ้านุ่ม ลมที่พัดเบาๆทำให้เธอหลับไปอย่างรวดเร็ว ฉันมองหน้าของคุณหนูยามหลับอย่างไม่รู้เบื่อ

เซ็ต....จัง

คะ คุณหนู ฉันขานรับพลางลุกขึ้นมาดู

เธอละเมอออกมา ฉันดีใจที่ตอนหลับ คุณหนูยังคิดถึงฉัน แล้วเธอก็ทำสิ่งที่ฉันไม่คาดคิด

เธอเอื้อมมือมาจับมือของฉัน

เซ็ตจัง อยู่กับฉันนะ อย่าไปไหน

ค่ะ คุณหนู

ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ขอแค่ช่วงเวลาที่มีความสุขนี้ กับคุณหนูเท่านั้น

โคโนกะ ฉันจะปกป้องเธอ....ตลอดไป

อยากได้รูปใหญ่ จิ้มนี่เล้ยย~~~~~

edit @ 2006/05/03 08:49:27